Dy kandidatët shqiptarë Osmani dhe Mexhiti, kanë hedhur në treg syzet e veçanta, ku i tregojnë militantëve të tyre sesi do të duket Çairi pas katër vireve të ardhshme me ndryshime të mëdha dhe me ngjyra jete plotë zhvillim dhe jetë.
Por, i gjithë problemi qëndron te qeveria dhe te komunat me shumicë shqiptare, ku investimet bëhen sipas parimit të njohur tashmë në keto tri dekada të demokraqisë maedone, në të cilën komunat ndahen si ca të nenës dhe ca si të njerkës.
Një tjetër bararrierë e pakapërcyeshme për zhvillimin dhe progresin e përgjithshëm për komunat me shumicë shqiptare në “državën Severna” është bllokimi i ligjit për decentralizimin e pushtetit lokal!
Sado që të premtojnë subjektet politike për mrekullitë që do të ndodhin në komunat me shumicë nëse i votojnë ata dhe jo të tjerët, del sërish në pah barriera e pakërcyeshme e premierit ( i SDSM apo i VMRO) që favorizon komunat me shumicë maqedone, ndërsa ato me shumicë shqiptare marrin financime “me pikatore”!
Ja kjo është demokraqia maqedone që cilido të jetë zgjedhur kryetar komune në komunat me shumicë shqiptare, ato komuna do të ngelen si Kandahari, pa zhvillim e konomik dhe pa progres në të gjitha fushat.
Ndaj, partiçkat tona politike të mos i gënjejnë më delet e tyre se me këtë kandidat apo me atë tjetrin, komuna e tyre do të zhvillohet dhe do bëhet si kurrë më parë shembull i zhvillimit ekonomik dhe e progresit shoqëror në kampin shqiptar!
Decentralizimi i pushtetit lokal dhe zbatimi i ligjit ( dhe jo sipas ligjit ne duart e Maliqi) që nuk do ta diskriminoj asnjë komunë, pavarsisht shumicës së saj etnike do të ishte një hap para.
Pavaresisht këtij hapi të vockël dhe të vonuar, vazhdimi i “avazit”të vjetër me zbatimin e ligjit në “duart e Maliqit”, do të ishte një kthim prapa, ku shqiptarët duhet të shohin alternativa të tjera për popullin tonë dhe jo të vazhdojnë të trajtohen si vasalë të despotëve të Shkupit.
Medai Shaholli