Letërsia e shkruar më e hershme e mbijetuar është nga Mesopotamia e lashtë . Eposi i Gilgameshit përmendet shpesh si kompozimi i parë i madh, megjithëse disa kompozime më të shkurtra kanë mbijetuar që janë edhe më të hershme (veçanërisht “Himni i Tempullit të Keshit” dhe “Udhëzimet e Shuruppak”). Përveç gjatësisë së tij, Eposi i Gilgameshit mund të konsiderohet si kompozimi më i hershëm i rëndësishëm për shkak të ndikimit të tij të qëndrueshëm në letërsi gjatë shekujve.
Besohet se ka ndikuar vepra të tjera të lashta letrare, duke përfshirë Iliadën , Odisenë , letërsinë romantike të Aleksandrit dhe Biblën Hebraike (Dhiata e Vjetër ), të cilat të gjitha vazhdojnë të kenë ndikim të rëndësishëm letrar më vete.
Është një rrëfim i mitologjizuar i një figure historike, Gilgameshit, një sundimtar i qytet-shtetit sumerian të Uruk, që besohet se ka sunduar diku midis viteve 2700-2500 para Krishtit.
Ekzistojnë një sërë versionesh fragmentare të tregimit. Më të vjetrat e njohura datojnë rreth vitit 2100 para Krishtit. Por disa studiues besojnë se këto mund të jenë transkriptime të teksteve të mëparshme sumeriane citon Britannica. Janë gjetur versione të integruara që datojnë rreth viteve 2000-1700 para Krishtit. Versioni më i plotë “standard” u shkrua në 12 pllaka balte diku midis viteve 1500 – 1200 para Krishtit. Ajo u zbulua në rrënojat e bibliotekës së mbretit asirian Ashurbanipal në Nineveh, e cila ishte biblioteka më e madhe në botën antike parahelene.