Strugë – Politika e “ndryshimit” në Strugë u kthye në paradoksin më të madh të viteve të fundit. Ajo që nisi si betejë kundër keqmenaxhimit, kundër Ramiz Merkos dhe, siç pretendohej, kundër praktikave të vjetra të pushtetit lokal, përfundoi duke sjellë pikërisht atë që pak kush e priste: rikthimin e VMRO-DPMNE-së në krye të këshillit komunal pas gati 20 vitesh.
Mendi Qyra, që u paraqit si kandidat i pavarur dhe simbol i “ndryshimit”, së bashku me deputetin Bekim Qoku, i njohur për retorikën e tij të ashpër ndaj Ramiz Merkos dhe keqmenaxhimit të pushtetit të kaluar, përfunduan në një situatë ku aritmetika politike foli më shumë se premtimet morale.
Me mbështetjen vendimtare të tre votave të kampit të Merkos dhe bashkërendimin me VMRO-n, u mundësua zgjedhja e kryetarit të ri të këshillit nga radhët e kësaj partie, duke i dhënë VMRO-DPMNE-së një rikthim historik pas dy dekadash jashtë këtij pozicioni.
Ironia politike është e dukshme: ata që ndërtuan kapitalin e tyre politik mbi kritikën ndaj Merkos dhe sistemit që ai drejtoi, sot përfitojnë nga votat e po atij segmenti politik për të ndërtuar pushtetin e tyre. Nga kauza “kundër korrupsionit” dhe “kundër sistemit të vjetër”, procesi çoi në rivendosjen e një force politike që prej shumë vitesh nuk kishte pasur akses në këtë nivel të pushtetit lokal.
Ky zhvillim hap dilema serioze për kredibilitetin e narrativës së “ndryshimit” dhe për mënyrën se si retorika elektorale përplaset me marrëveshjet e ftohta politike. Në fund, Struga mori jo atë që u premtua – por atë që u llogarit