Hipokrizia politike në skenë: Nga akuza për “argat të Serbisë”, te marrëveshja për pushtet lokal
Dikur, Arben Taravari e akuzonte haptazi Bujar Osmanin se kishte luajtur rolin e “argatit të Serbisë” në raport me Kosovën – një deklaratë e rëndë dhe e paprecedentë në fjalorin politik shqiptar në Maqedoninë e Veriut. Kjo akuzë vinte në një kohë kur tensionet politike dhe ndarjet në kampin shqiptar ishin të thella dhe retorika e zjarrtë përdorej për të ndarë “ne” nga “ata”.
Por sot, ironikisht apo tragjikisht, i njëjti Arben Taravari është ulur në tryezën e marrëveshjeve me Bujar Osmanin – dikur i etiketuar si bashkëpunëtor i interesave antishqiptare – për të ndarë pushtetin në zgjedhjet lokale që po afrojnë. Kjo sjellje nuk është gjë tjetër veçse një dëshmi e kthjellët e hipokrizisë politike, ku parimet flaken tej sapo hapet dera e pazareve për poste dhe ndikim.
Çfarë ndryshoi? A e pastroi Osmani imazhin brenda natës, apo thjesht Taravari e gjeti veten në pozitën ku interesat personale dhe politike janë më të forta se fjalët që vetë ka thënë? Çdo qytetar i ndërgjegjshëm shqiptar duhet ta pyesë veten: nëse dikë e ke akuzuar si “argat të Serbisë”, si mund të bashkëpunosh me të për të qeverisur komunat shqiptare?
Për fat të keq, kjo është një skenë e njohur në politikën shqiptare në RMV – ku qëndrimet ndërrohen si kostume, dhe interesat personale vendosen mbi dinjitetin kombëtar.
